«بندهای خالص»
امام باقر (علیهالسلام) بندهای خالص بود که لحظاتش در یاد و عبادت خدا سپری میشد. گریههای سوزناک، دعاهای خالصانه و راز و نیازهای عاشقانهاش نمونهای از ارتباط عمیق با پروردگار بود. او دعا را راهی برای نزول رحمت الهی و تغییر سرنوشت میدانست.