نقل

احادیث امامان معصوم (علیهم‌السلام) دلالت دارد بر این‌که در عصر ظهور امام مهدی (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف)، ظلم و ستم به عدل و عدالت تبدیل می‌شود. مردم به نهایت سخاوت و ایثار می‌رسند، حقوق بازگردانده می‌شود، فقر ریشه‌کن می‌گردد و جامعه‌ای الهی و انسان‌دوست شکل می‌گیرد.

امام جواد (علیه‌السلام) از علم الهی برخوردار بود و در برابر علمای بزرگ و حتی مأمون عباسی برتری داشت. این علم نه از راه تجربه، بلکه از طریق الهام و ارتباط الهی به او عطا شده بود. در پاسخ به شکاکان، امام با استدلالی قاطع فرمود که اگر خداوند بتواند علمی را به پشه‌ای عطا کند، او که برگزیده خداست، از این علم بهره‌مندتر است.

امام صادق (علیه السلام) در شب‌های بارانی برای کمک به فقرا از منزل خارج می‌شد. معلی، خدمتکار امام، در این ماجرا همراه او بود. امام نانی که از دستش افتاده بود را جمع کرد و به فقرا داد. وقتی از امام پرسیدند که آیا فقرا حق را می‌شناسند، ایشان پاسخ دادند که اگر می‌شناختند، آنها را شریک خود می‌کردند.