معرفت

ما آدم‌ها بین بعضی حالات و مطلوب‌ها سرگردان هستیم. هنگامی که یک زندگی در حال نوسان، با زوایای ناروشن و توام با عدم‌ قطعیت داریم، همه‌ی سعی‌مان را صرف این می‌کنیم که به یک ثبات و سکونی برسیم ولی آنگاه

پیامبر اکرم‌(ص) در جامعه‌ای گرفتار شرک، خشونت و جهل ظهور کرد و با ایمان و معرفت، افکار مردم را دگرگون ساخت. قریش او را با تهدید و تطمیع آزمودند، اما پیامبر رسالت خود را با استقامت ادامه داد و در برابر آزارهای شدید دشمنان، رحمت، دعا و هدایت را بر انتقام ترجیح داد. چنین سیره‌ای گواه روشن نبوت و تجلی اخلاق الهی اوست.

در تفکر شیعه، امامت ریشه در توحید دارد و معرفت امام زمان (عج)، نشانه و شرط پذیرش ربوبیت الهی است. بدون شناخت و پذیرش امام، خداشناسی ناقص و دینداری بی‌اثر خواهد بود. امامت، ادامه راه نبوت و راه ارتباط حقیقی انسان با خداوند است.