مصلحت

در این متن با استدلال عقلی بیان می‌شود که چون خداوند حکیم و دست‌نیافتنی برای انسان است، لازم است پیامبرانی برانگیزد تا فرمان‌ها، مصالح و راه سعادت انسان را ابلاغ کنند. پیامبران انسان‌هایی برگزیده، دانا و دارای نشانه‌های الهی‌اند و زمین هیچ‌گاه از حجت الهی خالی نمی‌ماند. پذیرش این حقیقت، راه زندگی سعادتمند را می‌گشاید.