علم امام

امام حسن عسکری (ع) با دانشی فراتر از علم پزشکان زمان، باعث شگفتی شاگرد بختیشوع شد. این اتفاق موجب شد راهب مسیحی، پس از دیدار با امام، مسلمان شود و ایمان بیاورد. علم و رفتار امام، دلیل اصلی این هدایت بود.

امام جواد (علیه‌السلام) در سن هفت سالگی به امامت رسید که این امر پرسش‌هایی را در جامعه برانگیخت. قرآن نیز از پیامبرانی چون عیسی و یحیی (علیهماالسلام) یاد کرده که در کودکی به مقام نبوت رسیدند. امام رضا (علیه‌السلام) با آگاه‌سازی شیعیان و تأکید بر علم الهی امام جواد، زمینه‌ساز پذیرش امامت ایشان شد.

در این دیدار، امام کاظم (علیه السلام) با دقت و علم فراوان، مهدی عباسی را از نظر علمی محک زد و به وضوح اثبات کرد که تحریم شراب در قرآن کاملاً صریح است. امام با استناد به آیات قرآن و تفسیر دقیق آنها، ثابت کرد که «اثم» به معنای شراب است و تحریم آن در قرآن آمده است.

در یکی از جلسات علمی امام صادق (علیه السلام)، هشام بن حکم با توانمندی‌های علمی خود توانست تمامی شبهات مرد شامی را پاسخ دهد. امام صادق (علیه السلام) با احترام به هشام گفتند: “هشام با دل و زبان و دستش یاور ماست.” این جمله نشان‌دهنده جایگاه علمی و دینی هشام در مکتب امام بود.