عالم

باسمه تعالی مأمون، امام رضا (علیه السلام) را در معرض آزمون های مختلفی قرار داد تا شاید از طریق شکست در آنها، بر آن حضرت پیروز شود. یکی از مهمترین این آزمون ها، مناظرات علمی با علمای ادیان مختلف بود.

ابوحنیفه برای آزمایش علم امام کاظم (علیه‌السلام) پرسید: “آیا کسی که در کوچه غصبی راه برود، گناه کرده است؟” امام فرمود: “آیا زمین ملک خدا نیست؟ اگر خدا اجازه داده، گناهی نیست وگرنه، ستم کرده است!” ابوحنیفه شگفت‌زده از حکمت امام شد.

در دوران امام باقر (علیه‌السلام)، ضعف بنی‌امیه و تغییرات سریع خلفا فرصتی برای نشر علوم اسلامی فراهم کرد. ایشان با گسترش معارف، انقلابی علمی آغاز نمودند و به سبب شکافتن و توسعه دانش، رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) از پیش، ایشان را “باقر” (شکافنده علم) نامیده بودند.