در فرهنگ قرآن و عترت، هر عمل نیک پاداشی معین دارد، اما صبر و استقامت، پاداشی بیحد و حصر خواهد داشت که تنها خداوند از میزان آن آگاه است. پیشوایان دین نهتنها در برابر سختیها صبر میکردند، بلکه همواره شاکر و راضی به تقدیر الهی بودند.
امام صادق (علیهالسلام) به عنوان بصری نُه توصیه مهم کردند که برای تقرب به خدا ضروری است: سه مورد درباره تربیت بدن، سه مورد در باب بردباری، و سه مورد درباره علم. حضرت تأکید کردند که این توصیهها را حفظ کرده و در عمل به آنها کوتاهی نکند.
امام حسین (علیهالسلام) حتی در برابر دشمنان، با کرامت و حسن خلق رفتار میکرد. هنگامی که لشکر حرّ، تشنه نزد ایشان رسید، امام به سپاهیان و اسبانشان آب داد. با مهربانی، حتی علی بن طعان را که ناتوان بود، کمک کرد تا از مشک آب بنوشد و سیراب شود.
