سوره بقره

روزه ابعاد گوناگونى دارد و آثار فراوانى از نظر مادى و معنوى در وجود انسان مى گذارد، که از همه مهمتر، “بعد اخلاقى” و “فلسفه تربیتى” آن است. روزه دار باید در حال روزه با وجود گرسنگى و تشنگى، از

این متن به فلسفه روزه در اسلام می‌پردازد و آن را وسیله‌ای برای دستیابی به تقوا و قرب الهی معرفی می‌کند. روزه، برخلاف نگاه معاملاتی در ادیان و اقوام دیگر، عبادتی برای تزکیه نفس و تقویت اراده است. خودداری از شهوات، زمینه‌ساز خودکنترلی، پرهیز از گناه و رشد معنوی انسان می‌شود.