هارون الرشید برای عوامفریبی، در برابر ضریح پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) بهانه آورد که قصد دارد امام کاظم (علیهالسلام) را زندانی کند. او مدعی شد که امام عامل تفرقه و خونریزی است، درحالیکه از نورانیت و نفوذ معنوی ایشان وحشت داشت.
یوسف صدیق و امام کاظم (علیه السلام) هر دو به جرم ایمان، تقوا و ایستادگی در برابر ظلم به زندان افتادند. زندان برای کسانی که به جرم فساد و جنایت نباشند، بلکه به جرم حق گویی و وفاداری به اصول اخلاقی به آنجا میروند، جایگاه افتخار و سربلندی است، نه ذلت.
امام موسی بن جعفر (علیه السلام) به رغم زندانی شدن و سختیها، با صبر و شجاعت ایستاد. هارون الرشید سعی داشت شخصیت امام را زیر سوال ببرد، اما امام هیچگاه از اصول الهی خود عدول نکرد و در برابر ظلمها استقامت کرد، نشان از عظمت و ارادهی راسخ ایشان بود.