امام رضا (علیهالسلام) در پاسخ به احمد بن محمد بن ابی نصر که از تأخیر در اجابت دعایش نگران بود، فرمودند: تأخیر گاهی ناشی از علاقه خدا به شنیدن صدای بنده است. دعا را ترک نکن، به خدا اعتماد داشته باش و گمان نیک ببر، که وعده او حق است.
امام باقر (علیهالسلام) بندهای خالص بود که لحظاتش در یاد و عبادت خدا سپری میشد. گریههای سوزناک، دعاهای خالصانه و راز و نیازهای عاشقانهاش نمونهای از ارتباط عمیق با پروردگار بود. او دعا را راهی برای نزول رحمت الهی و تغییر سرنوشت میدانست.
امام سجاد (علیهالسلام) در دوران خفقان بنیامیه، همزمان با حکومت 9 خلیفه، در مدینه به امامت رسید. القاب مشهور ایشان، «زینالعابدین» و «سجاد»، برگرفته از مقام والای عبادت و تقوای ایشان بود. این القاب را مردم، حتی غیرشیعیان، با مشاهده کمالات ایشان بر او نهادند.
دعا، محدود به الفاظ خاصی نیست و انسان میتواند در هر زمان و به هر زبانی با خدا سخن بگوید. اما گاهی انسان نیازهای والای خود را نمیشناسد و بر امور کمارزش تمرکز میکند. همچنین ممکن است آداب دعا را به درستی نداند و در درخواست خود دچار کاستی شود.
