علی بن یقطین از شیعیان امام کاظم (علیهالسلام) بود که در حکومت عباسی به وزارت رسید. با اجازه امام، این سمت را پذیرفت و مأمور شد از شیعیان حمایت کند. او در دوران وزارت خود بهصورت پنهانی به شیعیان خدمت میکرد و مشکلات آنان را برطرف میساخت.
امام مهدی (علیهالسلام)، فرزند امام حسن عسکری، در سال ۲۵۶ هجری در سامرا متولد شد و آخرین امام شیعیان است. او موعود ادیان، منجی آخرالزمان و برقرارکننده عدالت جهانی است. به دلیل تهدید حکومت عباسی، ولادتش پنهان ماند و به امر خدا در غیبت فرو رفت تا روز ظهور فرا رسد.
متوکل، خلیفه عباسی، به بیماری سختی دچار شد که پزشکان از درمان آن ناتوان بودند. مادرش نذر کرد در صورت بهبودی، مبلغی به امام هادی (علیه السلام) تقدیم کند. با راهنمایی امام، جوش سر باز کرد و متوکل نجات یافت. اما او دوباره دشمنی کرد و شبانه خانه امام را تفتیش کرد.
مقام امامت، مانند نبوت، موهبتی الهی است و وابسته به سن نیست. امام جواد (علیهالسلام) در سنین کودکی، علم لدنی داشت و در مناظراتی مانند گفتوگو با یحیی بن اکثم، علم و حجیت خود را اثبات کرد. قرآن نیز با اشاره به نبوت حضرت عیسی (علیهالسلام) در کودکی، این امر را تأیید میکند.
