خدمتکار

امام صادق (علیه السلام) در شب‌های بارانی برای کمک به فقرا از منزل خارج می‌شد. معلی، خدمتکار امام، در این ماجرا همراه او بود. امام نانی که از دستش افتاده بود را جمع کرد و به فقرا داد. وقتی از امام پرسیدند که آیا فقرا حق را می‌شناسند، ایشان پاسخ دادند که اگر می‌شناختند، آنها را شریک خود می‌کردند.

امام صادق (علیه السلام) با این واکنش خود به شاگردش نشان داد که حتی کوچکترین رفتار ناپسند، مانند دشنام دادن به کسی یا نسبت دادن سخن زشت به مادر فردی، در نظر دین پذیرفته نیست. ایشان تأکید کردند که تقوا فقط در عبادات نیست بلکه در رفتار و اخلاق نیز باید رعایت شود.