امام رضا(ع) ثواب زیارت حضرت معصومه(س) را بهشت دانسته، اما شرط آن را «زیارت با معرفت» معرفی کردهاند. معرفت یعنی شناخت مقام الهی اولیای خدا، پذیرش فضائل آنان، دوری از دشمنانشان، و پیروی عملی از سیرهشان. بنابراین زیارت واقعی تنها با محبت، ولایتپذیری و الگوگیری در زندگی معنا مییابد.
پس از شهادت امام رضا (ع)، مأمون برای فریب افکار عمومی امام جواد (ع) را به بغداد دعوت کرد. قاسم بن عبدالرحمن، زیدیمذهب، امام را دید و در ذهن خود او را ساحر خواند. امام با تلاوت آیاتی از قرآن، افکار او را آشکار کرد. قاسم از اشتباه خود برگشت و ایمان آورد.
امام جواد (علیهالسلام) در سن کم به امامت رسید، اما علم الهی ایشان در مناظرات و پاسخگویی به مسائل فقهی آشکار شد. مأمون برای اثبات برتری علمی امام، مناظراتی ترتیب داد، اما امام با دانش بینظیر خود همگان را شگفتزده کرد و مشروعیت امامت خویش را ثابت نمود.
