در این متن با استدلال عقلی بیان میشود که چون خداوند حکیم و دستنیافتنی برای انسان است، لازم است پیامبرانی برانگیزد تا فرمانها، مصالح و راه سعادت انسان را ابلاغ کنند. پیامبران انسانهایی برگزیده، دانا و دارای نشانههای الهیاند و زمین هیچگاه از حجت الهی خالی نمیماند. پذیرش این حقیقت، راه زندگی سعادتمند را میگشاید.
اگر بخواهیم به شناختی مبتنی بر حقیقت نسبت به شیعه دست پیدا کنیم، پیش از هر چیز لازم و واجب است تا اسلام را نيکو بشناسیم و سپس تشیع را بر اساس آن تعریف نماییم. اسلام، ایمان داشتن به الوهیت،
متن به باور مشترک بسیاری از ادیان و ملتها درباره ظهور منجی میپردازد و نمونههایی از بشارتهای عهد عتیق، عهد جدید، متون هندی، زردشتی و باورهای اقوام مختلف را بیان میکند. نویسنده معتقد است ریشه این اعتقاد، الهی و برخاسته از فطرت انسانهاست و در نهایت با ظهور امام مهدی تحقق مییابد.
