« دلدادگی و ره یابی … »
عبدالرحمن، مردی از اصفهان، در دیدار با امام هادی (ع) تحت تأثیر کلام ایشان قرار گرفت. امام دعای خیری برایش کرد که بعدها به حقیقت پیوست. این ماجرا سبب ایمان او به امامت شد. خداوند نیز دعای ولی خود را اجابت کرد و امام از گزند متوکل محفوظ ماند.