«سقای کربلا»
سقایی در میدان جنگ نشانه رشادت بود؛ از علی(ع) در بدر و مالک اشتر در صفین تا عباس(ع) در کربلا. وقتی آب بر حسین(ع) و اهلبیتش بسته شد، حضرت عباس(ع) با دلاوری بارها آب آورد. اوج ایثارش هنگام ورود به فرات بود که با یاد تشنگی حسین(ع)، از نوشیدن آب گذشت و مشک را پر کرد، اما لب تشنه بازگشت و به شهادت رسید. سلام خدا بر سقای دشت کربلا.