واقعه غدیر خم از قطعیترین رویدادهای تاریخ اسلام است که توسط بیش از ۱۱۰ صحابی، ۸۳ تابعی و صدها عالم شیعه و سنی نقل شده است. نزول آیات ۳ و ۶۷ مائده اهمیت آن را دوچندان میکند. پیامبر اکرم(ص) در حضور جمعیت عظیم، به فرمان الهی، ولایت و رهبری امام علی(ع) را اعلام کردند.
متن با استناد به منابع معتبر اهل سنت، احادیثی درباره امام مهدی نقل میکند که او را از اهل بیت پیامبر و فرزند فاطمه زهرا معرفی مینماید. در این روایات آمده است که او در آخرالزمان ظهور کرده، جهان را پس از گسترش ظلم، سرشار از عدالت، امنیت و برابری خواهد کرد و بسیاری از دانشمندان اهل سنت نیز درباره او کتاب نوشتهاند.
از دیدگاه شیعه، منجی جهان امام مهدی فرزند امام حسن عسکری و دوازدهمین امام شیعیان است که در سال ۲۵۵ قمری در سامرا متولد شد. شیعیان معتقدند او زنده و در غیبت است و روزی ظهور کرده، با یاری عیسی مسیح عدالت و خداپرستی را در سراسر جهان گسترش خواهد داد.
متن به باور مشترک بسیاری از ادیان و ملتها درباره ظهور منجی میپردازد و نمونههایی از بشارتهای عهد عتیق، عهد جدید، متون هندی، زردشتی و باورهای اقوام مختلف را بیان میکند. نویسنده معتقد است ریشه این اعتقاد، الهی و برخاسته از فطرت انسانهاست و در نهایت با ظهور امام مهدی تحقق مییابد.
همانطور که ذکر شد، به تدبیر خدای عالم، مهدی (علیه السلام) از چشمهای انسانیان به دور است؛ ولی در این عصر غیبت بر شیعیانش و بر نیکوکاران دیگر ادیان لطف بیحساب دارد. او به کرات به شیعیان و دیگر انسانها
متن به ویژگیهای عصر ظهور امام مهدی میپردازد؛ دورانی که عدالت، امنیت، دینداری، اخلاق نیکو و پیشرفت علم در جهان گسترش مییابد. در این عصر، رفاه اقتصادی و اجتماعی افزایش یافته، طبیعت با انسانها همراه میشود و حکومت صالحان تا قیامت ادامه پیدا میکند. مردم در صلح، آرامش و معنویت زندگی خواهند کرد.
بخش اوّل طلوع مهر صبح روز سوم شعبان سال چهارم هجری(1)، شهر مدینه میزبان کودک نورسیدهای بود که در خانهی فاطمه (سلام الله علیها) و علی (علیه السّلام) چشم به جهان گشود و بعدها به “سیّد الشهداء”(2) ملقّب شد. این
باسمه تعالی آیه ولایت «اِنّما وَلیّکم الله و رسوله والّذین آمنوا الّذین یقیمون الصّلوة و یؤتون الزّکاة و هم راکعون» «ولیّ شما تنها خدا و رسول او و کسانی که ایمان آوردهاند؛ همان کسانی که نماز را بر پا میدارند و
امام رضا (علیهالسلام)، هشتمین امام شیعیان، در سال 148 هجری در مدینه متولد شدند. به دلیل علم و فضایل اخلاقی، «عالم آل محمد» لقب گرفتند. مأمون عباسی ایشان را مجبور به پذیرش ولایتعهدی کرد. در سال 203 هجری قمری با توطئه مأمون به شهادت رسیدند و در مشهد دفن شدند.
همه ساکت شده بودند و دیگر صدایی شنیده نمیشد. مردم او را نگاه میکردند. در این لحظه طنین سخن او در فضا پیچید. سخنی کوتاه و قاطع! برخی با تعجب و حیرت به یکدیگر نگاه کردند! گویی انتظار سخن دیگری
