امروزه بر اساس يافته هاي پزشکي ثابت گشته است که تمامي اعضاء و جوارح بدن آدمي توانايي ادامه حيات بيشتر از طول عمر متوسط بشر را دارا هستند و عمر کوتاه بشر غالبا به علت استفاده نابجاي او از بدن و اعضاي خويش است . اگر اين يافته پزشکي را نادرست نیز در نظر بگيريم و يا از آن صرف نظر کنيم ، باز هم طول عمر امام زمان (عج) منطقي و معقول است ؛ چرا که اراده و مشيت خداوند بر اين امر قرار گرفته است و او انجام دهنده هرچه اراده نمايد[1]و قادر مطلق است . خداوندي که انسان را از هيچ و عدم محض آفريده است ، و اين عالم و کهکشانها و آسمان با آن عظمت و . . . همه و همه را خلق نموده ، آيا از حفاظت انسان در برابر ساير عوامل که آن عوامل نيز مخلوقات او و در تحت اراده اوست ، عاجز است؟

 به علاوه در طول تاريخ ، مورخين افراد فراواني را ذکر نموده اند که داراي عمر به مراتب بيشتر از امام زمان (عج) بوده اند . به عنوان مثال براي اين گونه افراد ، خداوند تنها مدت رسالت حضرت نوح (علیه السلام) را در قرآن 950 سال ذکر مينمايد[2]  و در کتب تاريخي و روايي ، عمر آن حضرت 2500 سال ذکر گشته است . همچنین مسلمين درباره حضرت عيسي (علیه السلام ) نيز بر طبق قرآن کریم اعتقاد بر حيات ايشان دارند و معتقدند ايشان هنوز هم زنده هستند .

غيبت حضرت مهدي (عج) به معني عدم حضور آن بزرگوار نيست ؛ بلکه به معناي عدم شناخت آن حضرت توسط مردم است . در روايات ائمه معصومين (علیهم السلام ) آمده است که امام مهدي همانند حضرت یوسف در بين مردم است و در کوچه ها و بازارهاي آنان راه ميرود ، اما آنان او را نمی شناسند[3]و يا آمده است که آن حضرت در مراسم حج شرکت می کنند و مردم نیز امام مهدی (عج) را می بینند ، اما ایشان را نمی شناسند.[4]

پاورقی ها:

[1] ( سوره بروج ، آيه 16)

[2] ( سوره عنكبوت ، آيه 14)

[3] (سوره یوسف ، آیه 90 و 89) 

[4] ( کمال الدین ، جلد 2 ، صفحه 440 )