هشتاد و نه سال از آن واقعه اسف بار میگذرد؛ رویدادی که هنوز آثار تلخ آن بر کام مسلمانان باقی است … آنها پس از اشغال مکه به سوی مدینه حمله کردند؛ ولی مدافعان شهر مدینه در برابرشان توان مقاومت
عایشه در بستر مرگ از مشارکت در جنگ جمل سخت پشیمان بود؛ نبردی که پس از بیعت با امام علی(ع) و مخالفت طلحه، زبیر و بنیامیه شکل گرفت و با تحریک عایشه به بصره کشیده شد. جمل هزاران کشته و ویرانی بر مسلمانان تحمیل کرد و آثار شوم سیاسیاش سالها ادامه یافت.
جمعه بود و مردم در مسجد منتظر، تا برایشان خطبه بخواند. خاطرۀ آن روز را در ذهن مرور کرد. چه روز بزرگی! در میان جمعیت صد وبیست هزار نفری، حبیب خدا او را فراخواند و بر فراز منبری که از
خلیفه دوم در بستر مرگ افتاده بود و هنوز تکلیف جانشین بعد از خویش را مشخص نکرده بود. اطرافیان نگران و مضطرب در تکاپو بودند که تا خلیفه زنده است، جانشین خویش را تعیین کند و امت اسلامی را بدون
صراحت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) جای هیچ شک و شبههای را باقی نگذاشته بود. آن حضرت حتی به همه حاضرین فرمان داده بود تا پیامش را به غائبین برسانند. اما حدود دو ماه و نیم
جمعیت در صحرای خارج مکه موج می زند و شهر مقدس مکه خالی می شود. ناگهان سروش غیبی بر پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرود می آید و آیه کریمه را – که حاوی فرمانی قاطع
پیامبر اکرم(ص) همواره از هر فرصت برای هدایت مردم بهره میگرفت و با زبان نرم و بیانی روشن آموزش میداد. در ماجرای زورآزمایی جوانان، ایشان معیار حقیقی قدرت را نه توان جسمی، بلکه **غلبه بر هوای نفس، کنترل خشم و پایبندی به حق** معرفی کرد و نشان داد نیرومندترین انسان کسی است که در جذابیتها، خشم و قدرت، نفس خویش را مهار کند.
در ماجرای اختلاف قبایل قریش برای نصب حجرالاسود، محمد امین(ص) با تدبیری حکیمانه مانع جنگ شد و سنگ را با مشارکت همه در جای خود نهاد. حتی در جاهلیت، راستگویی، امانتداری و شخصیت پاک پیامبر چنان آشکار بود که دوست و دشمن او را «امین» میخواندند. این رفتار الگوی همیشگی صداقت و امانت برای مسلمانان است.
امام صادق(ع) قم را «کوفه کوچک» و جایگاه ویژهای برای آن معرفی کردند و خبر دادند بانویی از نسلشان، فاطمه بنت موسی، در آنجا رحلت کرده و شفاعتش موجب ورود همه شیعیان به بهشت میشود. حضرت معصومه(س) در سال 201 هجری پس از بیماری در ساوه به قم آمدند و پس از 17 روز رحلت کردند و مزارشان امروز زیارتگاه شیعیان است.
ایثار بالاترین درجه جود و سخاوت است و قرآن مؤمنان را به آن میستاید. در کربلا جلوه کامل ایثار در وجود حضرت عباس(ع) آشکار شد؛ او در اوج تشنگی آب نخورد تا حسین(ع) و کودکانش بینصیب نمانند، اماننامه دشمن را رد کرد و جان خود را فدای امام و دین کرد.
وقتی زینب (سلام الله علیها) را بعد از ماجرای کربلا به همراه سایر اسیران به مجلس ابن زیاد بردند، ایشان به صورت ناشناس در میان سایر زنان نشست. پسر زیاد متوجه ایشان شد و پرسید: “این زن ناشناس کیست؟” کسی
پس از آنکه زینب (علیها السلام) به سن رشد رسید، خواستگاران بسیاری پیدا کرد که برخی از آنان از اشراف و روسای قبایل عرب بودند. آنان گمان داشتند بخاطر ثروتشان یا منصبی که در جامعه دارند می توانند به افتخار
مکه، صدای همهمه ی کاروان را که به شهر نزدیک میشد، میشنید. مردم به پیشباز آمده بودند. صدای زنگ شتران با سرود و سروش پیشبازان در هم آمیخته بود و هیاهویی به پا کرده بود. کاروان به شهر رسید و
در دوران غیبت، دینداری دشوار و همراه با آزمونی بزرگ است. حفظ ایمان نیازمند پرهیز از گناه، تقوا، صبر و شناخت حق از باطل است. منتظران حقیقی با پاکی و ورع، در سختترین شرایط، ایمان خود را حفظ میکنند تا در زمره یاران موعود قرار گیرند.
زیارت جامعه کبیره، از امام هادی (ع) به ما میآموزد که برای تقرب به خدا، اهل بیت (ع) را شفیع قرار دهیم. همانگونه که خداوند در قرآن به جستجوی وسیله برای نزدیکی به خود فرمان داده، پیامبر (ص) و اهل بیت (ع) بهترین وسیله برای برآورده شدن حاجات و دفع مشکلات هستند.
امام صادق (علیهالسلام) درباره اهمیت صله رحم تأکید کرده و آن را عاملی برای آبادانی شهرها و طولانی شدن عمر دانستهاند. ایشان بیان کردهاند که حتی یک سلام یا جرعهای آب میتواند موجب حفظ این پیوند شود. همچنین، بهترین نوع صله رحم را خودداری از آزار خویشاوندان دانستهاند.
امام باقر (علیهالسلام) به اباحمزه فرمود که همانگونه که در سفر زمینی نیاز به راهنماست، انسان در مسیر هدایت نیز به راهنمایی معصوم نیاز دارد. پیامبر اکرم (ص) انسانها را به صراط مستقیم دعوت کرد و دعا برای هدایت در این مسیر را در نمازها واجب دانست.
مردم میدانستند که حضرت فاطمه (س) نزد پیامبر (ص) جایگاهی ویژه دارد و آزار او، آزار پیامبر (ص) است. قرآن، آزاردهندگان خدا و رسول را ملعون میداند. این سخن پیامبر (ص) هشداری بود که خشم فاطمه (س) نشانه ناحق بودن کسانی است که پس از او حکومت کردند.
محبت پیامبر (ص) به فاطمه (س) فراتر از محبت پدر به دختر بود، بلکه به ایمان، تقوا و جایگاه والای او مربوط میشد. تعبیراتی چون *«بضعة منی»* و *«روحی التی بین جنبی»* نشاندهنده عظمت مقام فاطمه (س) و نقش او به عنوان پرچم هدایت امت اسلامی است.
امیرالمؤمنین (ع) نماز را با تمام وجود درک میکرد. در جنگ تیر از پایش در نماز بیرون کشیدند، اما متوجه نشد. در سختترین لحظات جنگ صفین نیز نماز را ترک نکرد و فرمود: هدف این جهاد، برپایی عدالت و اقامۀ نماز و احکام الهی است.
