اهل بیت

ارتباط خویشاوندی با نیکان و شایستگان، به ویژه اگر با پیامبر و آل پیامبر (علیهم السلام) باشد، از ارزش­هاى مقبول همگان است. البته ارزش خویشاوندی با اهل بیت (علیهم السلام)، زمانى است که دارنده­ایش از آن بهره گیرد؛ وگرنه یک

“و پیامبر عرضه می‌دارد: پروردگارا ! قوم من قرآن را رها کردند.” [note]1- “و قال الرسول یا رب ان قومی اتخذوا هذا القرآن مهجورا”، (سوره فرقان، آیه 30)[/note] بر اساس آیات قرآن کریم، این شکایتی است که پیامبر اکرم (صلی

جمعه بود و مردم در مسجد منتظر، تا برایشان خطبه بخواند. خاطرۀ آن روز را در ذهن مرور کرد. چه روز بزرگی! در میان جمعیت صد وبیست هزار نفری، حبیب خدا او را فراخواند و بر فراز منبری که از

در روایتی در صحیح مسلم[note]1- یکی از صحاح سته (صحاح ششگانه: شش کتاب معتبر) در نزد اهل سنت که به همراه صحیح بخاری از 4 کتاب دیگر دارای اعتبار بیشتری بوده و طبق نظر اهل سنت تمامی روایات نقل شده

… هنگامی که به راویان حدیث غدیر می‌نگریم، در مرتبه نخست، نام اهل بیت گرامی پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) یعنی امام علی (علیه السلام)، فاطمه زهرا (سلام الله علیها)، امام حسن و امام حسین (علیهما

در این متن با استدلال عقلی بیان می‌شود که چون خداوند حکیم و دست‌نیافتنی برای انسان است، لازم است پیامبرانی برانگیزد تا فرمان‌ها، مصالح و راه سعادت انسان را ابلاغ کنند. پیامبران انسان‌هایی برگزیده، دانا و دارای نشانه‌های الهی‌اند و زمین هیچ‌گاه از حجت الهی خالی نمی‌ماند. پذیرش این حقیقت، راه زندگی سعادتمند را می‌گشاید.

ارتباط واقعی با امام زمان (عج) نیازمند معرفت، خلوص و عمل به وظایف شرعی است. ادعای بابیت و ارتباط ویژه، فاقد اعتبار شرعی و عقلی است. راه صحیح ارتباط، تبعیت از فقیه جامع‌الشرایط، عمل به معارف دین و حفظ ارتباط معنوی با حضرت است، نه پیروی از مدعیان دروغین.

آرزوها بازتاب شخصیت انسان‌اند و می‌توانند شخصیت او را نیز بسازند. والاترین آرزو، آرزوی فرج امام زمان (عج) است که در جان منتظر حقیقی ریشه دارد. این آرزو همت، نیت، اراده و معرفت فرد را تعالی می‌بخشد و او را به سوی بالاترین کمالات انسانی رهنمون می‌سازد.

در تفکر شیعه، امامت ریشه در توحید دارد و معرفت امام زمان (عج)، نشانه و شرط پذیرش ربوبیت الهی است. بدون شناخت و پذیرش امام، خداشناسی ناقص و دینداری بی‌اثر خواهد بود. امامت، ادامه راه نبوت و راه ارتباط حقیقی انسان با خداوند است.

امام جواد (ع) با پذیرش ازدواج با دختر مأمون، هم از خطر قتل مصون ماند و هم از نفوذ دستگاه خلافت بر شیعیان جلوگیری کرد. بااین‌حال، نارضایتی خود را از زندگی در دربار پنهان نمی‌کرد و فرمود: **”نان جوین و نمک در کنار قبر رسول خدا برایم خوش‌تر از این زندگی است.”**

مردم می‌دانستند که حضرت فاطمه (س) نزد پیامبر (ص) جایگاهی ویژه دارد و آزار او، آزار پیامبر (ص) است. قرآن، آزاردهندگان خدا و رسول را ملعون می‌داند. این سخن پیامبر (ص) هشداری بود که خشم فاطمه (س) نشانه ناحق بودن کسانی است که پس از او حکومت کردند.

پیامبر (ص) فاطمه (س)، علی (ع)، حسن (ع) و حسین (ع) را زیر عبای خود جمع کرد و از خدا خواست آنان را پاک گرداند. سپس جبرئیل نازل شد و آیه تطهیر (احزاب: ۳۳) را آورد که بر پاکی اهل‌بیت (ع) تأکید دارد.