مفضّل ادامه میدهد: “من به ابن ابی العوجاء گفتم: «اگر در خودت بنگری و به آفرینش خود توجه کنی، میبینی که چگونه اعضای بدنت بهطور دقیق و منظم آفریده شدهاند. چشمها، گوشها، قلب، دستها و سایر اعضای تو همه نشانههایی از قدرت و علم پروردگار هستند. اگر خداوند را انکار کنی، عقل و فطرت تو نمیتواند چنین آفرینشی را نادیده بگیرد.»”
اهل بیت (علیهم السلام) تأکید داشتند که شیعه واقعی باید از دستورات خداوند پیروی کند، تقوا و ورع داشته باشد و در اعمال خود صداقت نشان دهد. امام صادق (علیه السلام) فرمودند شیعه حقیقی کسی است که در تمام امور از گناه پرهیز کرده و اعمالش برای خدا باشد.
امام صادق (علیه السلام) با فروش گندم ذخیرهشده در خانه و خرید نان از بازار به طور روزانه، نشان دادند که باید در زندگی میانهروی کرد. ایشان تأکید کردند که نان خانه باید مشابه نان مردم باشد و با این کار، همدلی با مردم و غمخواری برای آنها را نشان دادند.
مرد مسیحی که تازه مسلمان شده بود، از شنیدن این سخنان متعجب شد و به او گفت: “من هنوز به این اندازه آمادگی ندارم.” امام صادق (علیه السلام) در این داستان به اهمیت تدریج در پذیرش دستورات دینی اشاره کردند و یادآور شدند که تغییرات باید به آرامی و با درک درست انجام گیرد.
امام صادق (علیه السلام) با این واکنش خود به شاگردش نشان داد که حتی کوچکترین رفتار ناپسند، مانند دشنام دادن به کسی یا نسبت دادن سخن زشت به مادر فردی، در نظر دین پذیرفته نیست. ایشان تأکید کردند که تقوا فقط در عبادات نیست بلکه در رفتار و اخلاق نیز باید رعایت شود.
اسلام به کار و تلاش اهمیت میدهد. ائمه معصومین (علیهم السلام) نه تنها به پیروان خود توصیه به کار و فعالیت میکردند بلکه خود نیز شخصاً به این امر توجه داشتند. امام صادق (علیه السلام) خود در باغ مشغول کار میشد و بر این باور بود که انسان باید برای روزی رنج بکشد.
