با بعثت پیامبر اسلام(ص)، نزول قرآن آغاز شد؛ کتابی که خدا آن را نور و راهنمای سعادت بشر معرفی کرده است. قرآن خود روشنکننده حقایق است، اما فهم و اجرای کامل آن بدون معلم الهی ممکن نیست؛ ازاینرو پیامبر(ص) و سپس اهلبیت(ع) مأمور تبیین معارف قرآن شدند.
در این متن با استدلال عقلی بیان میشود که چون خداوند حکیم و دستنیافتنی برای انسان است، لازم است پیامبرانی برانگیزد تا فرمانها، مصالح و راه سعادت انسان را ابلاغ کنند. پیامبران انسانهایی برگزیده، دانا و دارای نشانههای الهیاند و زمین هیچگاه از حجت الهی خالی نمیماند. پذیرش این حقیقت، راه زندگی سعادتمند را میگشاید.
بدان دلیل که مردم در معلومات، اخلاق و آنچه بدان خو گرفته اند ، مختلف هستند، معجزات نیز مختلف و متنوع میباشند. از این رو ممکن است معجزه ای از نظر گروهی کاری خارق العاده جلوه کرده و از عنایات
پرحرفی دارای آفات و اثرات نامطلوب متعددی است که در زندگی روزمره کمابيش اثرات آن را مشاهد میکنيم. یکی از تعاليم اخلاقی مشترک انبيای الهی، کم سخن گفتن و پرهيز از پرحرفی است. در مواعظ حضرت عيسی (عليه السلام) آمده
امام هادی (ع) با وجود سن کم، بر تمام علما برتری داشتند. قیصر روم درباره سورهای بدون هفت حرف خاص پرسید، که هیچکس جز امام (ع) پاسخ نداد: سوره حمد. این علم معجزهگونه امام سبب شد قیصر اسلام بیاورد. حکمت نبودن آن حروف، اشاره به مفاهیم منفی است.
متن سوال: خداوند عادل است . اگر چنين است چرا ساليانه چندين هزار کودک ، قرباني بيماريهاي مختلف مي شوند و مي ميرند ؛ مگر گناهشان چيست؟ متن جواب: آري خداوند عادل است و درباره او ظلم معنا ندارد چرا
متن سوال: چرا مسلمين 17 رکعت نماز مي خوانند و چرا 20 رکعت نميخوانند؟ متن جواب: با مراجعه به عقل و خرد مشخص مي شود که تنها مرجع صلاحيت دار براي قانونگذاري (بطور مستقل و ذاتي ) پروردگارمان مي باشد
