شناخت، اساس دین است و حضرت معصومه(س) با ایمان، عمل، علم و حمایت از امامت، بر خواهرانش برتری یافت. ایشان حجت و امین امام کاظم(ع) بود، در قم با عبادت و عرفان درخشید و هجرتش تقویت ولایت امام رضا(ع) بود. عظمتش در ایمان، عمل صالح و معرفت نهفته است.
حضرت فاطمه معصومه(س) دختر امام کاظم(ع) در سال 173 هجری در مدینه متولد شد و در 201 هجری پس از حرکت به سوی خراسان و مسمومیت در ساوه، در قم رحلت کرد. ایشان بانویی عالم، راوی حدیث و شفیعه شیعیاناند که امام رضا(ع) زیارتش را همسنگ زیارت خود دانسته است.
در تمدنهای قدیم زن موجودی پست و حتی غیرانسانی دانسته میشد، اما اسلام زن و مرد را همجنس و برابر معرفی کرد. قرآن کریم تأکید میکند عمل هیچکس، زن یا مرد، ضایع نمیشود و ملاک برتری تنها تقواست. بنابراین زن مؤمن و فاضل میتواند از مرد برتر باشد.
امام صادق(ع) قم را «کوفه کوچک» و جایگاه ویژهای برای آن معرفی کردند و خبر دادند بانویی از نسلشان، فاطمه بنت موسی، در آنجا رحلت کرده و شفاعتش موجب ورود همه شیعیان به بهشت میشود. حضرت معصومه(س) در سال 201 هجری پس از بیماری در ساوه به قم آمدند و پس از 17 روز رحلت کردند و مزارشان امروز زیارتگاه شیعیان است.
اسلام علمآموزی را برای زن و مرد یکسان واجب دانسته و پیامبر(ص) بر آن تأکید کردهاند. نمونه روشن آن، حضرت معصومه(س) است که در غیاب امام کاظم(ع) به پرسشهای شیعیان پاسخ داد و امام پس از دیدن نوشتهها سه بار فرمود: «فداها ابوها». این نشاندهنده جایگاه علمی زنان در اسلام است.
امام رضا(ع) ثواب زیارت حضرت معصومه(س) را بهشت دانسته، اما شرط آن را «زیارت با معرفت» معرفی کردهاند. معرفت یعنی شناخت مقام الهی اولیای خدا، پذیرش فضائل آنان، دوری از دشمنانشان، و پیروی عملی از سیرهشان. بنابراین زیارت واقعی تنها با محبت، ولایتپذیری و الگوگیری در زندگی معنا مییابد.
شناخت، اساس دین و شرط ارزش اعمال است. حضرت معصومه(س) به دلیل علم، عرفان، ایمان و حمایت از امامت بر خواهرانش برتری یافت. ایشان حجت و امین امام کاظم(ع) و راوی علوم اهلبیت بودند و هجرتشان به قم نشانه پشتیبانی از ولایت بود. عبادتهای خالصانهاش نیز مقام معنوی ویژهاش را آشکار ساخت.
