قدرشناسی پیامبر (صلی ‌الله عليه و آله و سلم)

تشکر و قدردانی از “نعمت گستر” و سپاس‌گزاری از “نیکوکار” آن قدر با فضیلت و محبوب است که قرآن مجید ضمن این که “شاکر” و “شکور” را از نام‌های خدا دانسته، فرموده است: خداوند پاداش سپاس‌گزاران را خواهد داد.[1]؛

پيامبر گرامی اسلام (صلي‌الله عليه و آله و سلم) خود عامل این آیه از قرآن کریم بودند و فرموده باشند:

كسي كه از مردم (در برابر محبت‌هاي آنها) سپاس‌گزاري نكند خدا را سپاس‌گزاري نكرده است.[2]

ﻣﻮﺭﺧﻴﻦ ﻋﻤﻮﻣﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ (صلي‌الله عليه و آله و سلم) ﺗﺎ ﺳﻦ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻟﮕﻲ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻨﻲ ﺳﻌﺪ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻛﺮﺩ. ﺳﭙﺲ ﺣﻠﻴﻤﻪ، ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺰﺩ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺁﻣﻨﻪ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻭی ﺳﭙﺮﺩ ﻭ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ (صلی ‌الله عليه و آله و سلم) ﺗﺎ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻋﻤﺮ گاهی ﺍﺯ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﻳﺎﺩ می‌ﻛﺮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺣﻠﻴﻤﻪ ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻧﺶ ﻗﺪﺭﺩﺍنی می‌ﻧﻤﻮﺩ.[3] ﻧﻘﻞ شده‌است ﻛﻪ ﺣﻠﻴﻤﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻧﻜﻪ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ (صلی ‌الله عليه و آله و سلم) ﺑﺎ ﺧﺪﻳﺠﻪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ، ﺑﻪ ﻣﻜﻪ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺧﺸﻜﺴﺎلی ﻭ ﺗﻠﻒ ﺷﺪﻥ ﺍﻣﻮﺍﻝ ﻭ چارپایان ﺑﻪ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺷﻜﺎﻳﺖ ﺑﺮﺩ. ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ (صلي‌الله عليه و آله و سلم) ﺑﺎ ﺧﺪﻳﺠﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭﻩ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺧﺪﻳﺠﻪ ﭼﻬﻞ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﻭ ﻳﻚ ﺷﺘﺮ ﺑﻪ ﺣﻠﻴﻤﻪ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺣﻠﻴﻤﻪ ﺑﺎ مالی ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﻪ ﺳﻮی ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻇﻬﻮﺭ ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻭ ﺑﻌﺜﺖ ﭘﻴﻐﻤﺒﺮ ﺑﻪ ﻣﻜﻪ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺷﻮﻫﺮﺵ ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺭﺍ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ شدند. ﻧﻘﻞ ﻛﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺣﻠﻴﻤﻪ ﺩﺭ ﺟﻨﮓ ﺣﻨﻴﻦ ﺩﺭ ﺟِﻌﺮﺍﻧﺔ ﺑﻪ ﻧﺰﺩ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ (صلي‌الله عليه و آله و سلم) ﺁﻣﺪ ﻭ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺑﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻭی ﺍﺯ ﺟﺎ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ ﻭ ﺭﺩﺍی ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍی ﺍﻭ ﭘﻬﻦ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺭﻭی ﺭﺩﺍی ﺧﻮﻳﺶ ﻧﺸﺎﻧﻴﺪ.

ﺩﺭ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ ﻃﺎﺋﻒ، ﺷﻴﻤﺎﺀ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﺭﺿﺎعی[4] ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻥ ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺍﺳﻴﺮ ﮔﺮﺩﻳﺪ ﻭ ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺳﺎﺭﺕ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺩﻳﺪ، ﺑه آﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ: “ﻣﻦ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﺭﺿﺎعی ﺳﻴﺪ ﻭ ﺑﺰﺭﮒ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻢ.” ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺰﺩ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ (صلی ‌الله عليه و آله و سلم) ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ ﻭ ﺳﺨﻨﺶ ﺭﺍ به آﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺩﺍﺩﻧﺪ. ﭘﻴﻐﻤﺒﺮ ﺍﻛﺮﻡ (صلی ‌الله عليه و آله و سلم) ﺍﺯ ﻭی ﻧﺸﺎﻧﻪ‌ﺍی ﺑﺮﺍی ﺻﺪﻕ ﮔﻔﺘﺎﺭﺵ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻭ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺍی ﺩﺍﺩ ﻭ ﭼﻮﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺷﻨﺎﺧﺖ، ﺭﺩﺍی ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﭘﻬﻦ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺭﻭی ﺁﻥ ﻧﺸﺎﻧﻴﺪ ﻭ ﺍﺷﻚ ﺩﺭ ﺩﻳﺪﮔﺎﻧﺶ ﮔﺮﺩﺵ ﻛﺮﺩ. ﺳﭙﺲ ﺑﺪﻭ ﻓﺮﻣﻮﺩ: “ﺍﮔﺮ می‌خواهی، ﺗﻮ ﺭﺍ ﻧﺰﺩ ﻗﺒﻴﻠﻪ‌ﺍﺕ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺍﻧﻢ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﺎﻳﻞ هستی، ﺩﺭ ﻛﻤﺎﻝ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻭ ﻣﺤﺒﻮﺑﻴﺖ ﻧﺰﺩ ﻣﺎ ﺑﻤﺎﻥ.” ﺷﻴﻤﺎﺀ ﺗﻤﺎﻳﻞ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻧﺰﺩ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺧﻮﻳﺶ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻛﺮﺩ، ﺁﻥ‌ﮔﺎﻩ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺷﺪ ﻭ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ (صلی الله علیه و اله و سلم) ﻧﻴﺰ ﭼﻨﺪ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﻭ ﭼﻨﺪ شتر به او ﻋﻄﺎ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﺰﺩ ﻗﺒﻴﻠﻪ‌ﺍﺵ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺍﻧﺪ. این‌گونه پیامبر اسلام (صلی ‌الله عليه و آله و سلم) به واسطه تکریم شیماء مراتب شکرگزاری و قدرشناسی خود را نسبت به حلیمه اعلام می‌دارد.

(برگرفته از کتاب “زندگانی حضرت محمد (صلّی الله علیه و اله و سلم)”، تألیف: “سيد هاشم رسولی محلاتی)

برچسب خورده:پيامبر گرامی اسلام_پیامبر اکرم_ﺧﺪﻳﺠﻪ_ سیره پیامبراکرم ص_شکرگزاری_ قدرشناسی پیامبر (صلی ‌الله عليه و آله و سلم)

 

پاورقی ها:

[1] سوره آل عمران، آيه 144

[2]الفقيه، جلد ۲، صفحه ۳۴۳

[3] سرزمین‌های اطراف مکه به دلیل موقعیت جغرافیایی، اوقات زيادی را در بی آبی و خشکسالی می‌گذرانند و مردمان صحرا منتظر ایامی بود که طبق رسم قدیمی به مکّه بیایند و فرزندان اشراف شهر را برای شیردادن به بادیه ببرند و از این راه کسب درآمدی کنند. اين کار دارای اين مزيت بود که کودکان در هوای آزاد صحرا به رشد و نمو کامل دست می یافتند و استخوان بندی آنها محکم تر می‌شد و از حوادث و بلایای شهر همچون وبا که خطرش برای نوزادان بیشتر بود مصون می‌ماندند و زبان عربی کامل را از یک منطقه دست نخورده و اصیل فرا می‌گرفتند. (فروغ ابدیت، تألیف آقای جعفر سبحانی، ج 1، ص 159 (با اندکی تلخیص))

[4] خواهر رضاعی دختر زنی است که به واسطه شیردادن مادرش به پسر دیگر، با شرایطی با او محرم می‌شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *