“…. يكي از القاب مشهور حضرت « عالم آل محمد » است . اين لقب امام نشانگر ظهور علم و دانش آن حضرت مي‌باشد. يكي از نشانه‌هاي اين مطلب جلسات متعدد مناظره‌اي بود كه مأمون عباسي ، خليفه وقت تشكيل مي‌داد و علما و دانشمندان علوم مختلف رااز سراسر جهان گردآوري مي‌كرد تا با حضرت مناظره كنند و امام را از نظر علمي به زانوي در بياورند. اما در تمامي اين جلسات مناظره ، امام رضا (عليه السلام) بر اين دانشمندان چيره شدند و تمام آنها بر تسلط امام و ضعف خود در مقابل علم ان حضرت گواهي دادند. قسمتي از اين مناظرات در بخش « جنبه علمي امام » آمده است. …”

“… در طول سفر امام به مرو ، هركجا توقف مي‌فرمودند بركات زيادي را براي مردم منطقه داشت. از جمله هنگامي‌كه امام در مسير حركت خود وارد نيشابور شدند و در حالي كه در محملي قرار داشتند از وسط شهر نيشابور عبور كردند.مردم زيادي كه خبر ورود امام را به نيشابور شنيده بودند همگي به استقبال حضرت آمدند. در اين هنگام دو تن از علما و حافظان حديث نبوي به همراه گروه‌هاي بيشماري از طالبان علم و اهل حديث و درايت عرضه داشتند: اي امام بزرگ و اي فرزند امامان بزرگوار تو را به حق پدران پاك و اجداد بزرگوارت سوگند مي‌دهيم كه رخسار فرخنده خويش را به ما نشان دهي و حديثي از پدران و جد بزرگوارتان پيامبر خدا براي ما بيان فرمايي تا يادگاري نزد ما باشد. امام دستور توقف مركب رادادند و ديدگان مردم به مشاهده طلعت مبارك امام امام روشن گرديد. مردم از مشاهده جمال حضرت بسيار شاد شدند به طوري كه بعضي از شدت شوق مي‌گريستند و آنهايي كه نزديك ايشان بودند بر مركب امام بوسه مي‌زدند. ولوله عظيمي در شهر طنين افكنده بود به طوري كه بزرگان شهر با صداي بلند از مردم مي‌خواستند كه سكوت نمايند تا حديثي از آنحضرت بشنوند. تا اينكه پس از مدتي مردم ساكت شدند و حضرت حديث ذير را كلمه به كلمه از قول پدر گراميشان و از قول اجداد طاهرين شان به نقل از رسول خدا و به نقل از جبرائيل از سوي حضرت حق سبحانه و تعالي املاء فرمودند:

«كلمه لااله‌الاالله حصار من است پس هركس آن را بگويد داخل حصار من شده و كسي كه داخل حصار منگردد ايمن از عذاب من خواهدبود.»

سپس امام فرمودند:

«اما اين شروطي دارد و من خود از جمله آن شروط هستم

اين حديث بيانگر اين است كه از شروط اقرار به كلمه لااله‌الاالله كه مقوم اصل توحيد در دين مي‌باشد اقرار به امامت آن حضرت و اطاعت و پذيرش گفتار و رفتار امام مي‌باشد كه از جانب خداوند تعالي تعيين شده است. در حقيقت امام شرط رهايي از عذاب الهي را توحيد و شرط توحيد را قبول ولايت و امامت مي‌داند. ….”

نوشته فوق قسمتي از مقاله “زندگاني امام رضا (عليه السلام)” هديه سايت رشد به اين مناسبت مي باشد.که بر روی سايت قرار گرفته است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *